https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/242896/بنا-بود-اوضاع-سامان-بگیرد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=242896 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=242896&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/242896/بنا-بود-اوضاع-سامان-بگیرد <br /> <br /> بنا بود نعش وطن جان بگیرد<br /> بنا بود اوضاع سامان بگیرد<br /> &nbsp;<br /> بریدی امیدی که در خلق دیدی<br /> که ترسیدی آوازمان جان بگیرد<br /> &nbsp;<br /> که ترسیدی انبوهمان جمع گردد<br /> ز تو خرده های فراوان بگیرد<br /> &nbsp;<br /> نترسیدی اما که توفانِ آهی<br /> به سویت بیاید، به دامان بگیرد<br /> &nbsp;<br /> دلت خوش که شاهی و مُشتی ملیجک<br /> کمر بسته تا از تو فرمان بگیرد<br /> &nbsp;<br /> در قلعه را بسته ای تا وزیرت<br /> ذلیلانه اذن از نگهبان بگیرد<br /> &nbsp;<br /> چه جشنی بگیرند گرگان صحرا<br /> سگ گلّه گر پای چوپان بگیرد!<br /> &nbsp;<br /> شبی خواهد آمد که صبحی ندارد<br /> اگر دور خورشید پایان بگیرد<br /> ::<br /> چنان سخت سوزم که آتش بگیری<br /> چنان تلخ گریم که باران بگیرد...<br /> <br /> به ما سخت کردی جهان را، بعید است<br /> خداوندِ ما بر تو آسان بگیرد<br /> <br /> &nbsp; محمدرضا طاهری Sun, 02 Jul 2017 02:29:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:242896 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/170367/پایم-که-لنگ-بود-به-شوقت-به-سر-دوید#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=170367 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=170367&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/170367/پایم-که-لنگ-بود-به-شوقت-به-سر-دوید <p><br /> اشکم چهل شبانه نشست و شراب شد<br /> وقتی چکید، خانه ی غم ها خراب شد</p> <p>یک قطره روی شاخه ی خشک شبم چکید<br /> روز از شبم جوانه زد و آفتاب شد!</p> <p>هر چیز رنگ واقعی اش را به رخ کشید<br /> &quot;خوب&quot; از خودش برآمد و &quot;بد&quot; بی نقاب شد</p> <p>پایم که لنگ بود، به شوقت به سر دوید<br /> قلبم که سنگ بود، ز سوزت مذاب شد</p> <p>دریای رحمتی و لبت خشک مانده است<br /> بعد از تو بوسه بر لب خشکیده باب شد</p> <p>آتش ز سوز ناله ی دردانه ی تو سوخت<br /> آب از خجالت لب خشک تو آب شد!</p> <p>از خون خویش در رگ تاریخ ریختی<br /> سیر حوادث از پس آن در شتاب شد</p> <p>ترس از دلم گریخت، همان ترس کهنه ای<br /> کز ابتدا میان من و حق حجاب شد</p> <p>باز این چه شورش است که در سینه ام به پاست؟<br /> در سرزمین مرده ی دل انقلاب شد</p> <p>&nbsp;</p> <p>_{به نقل از صفحه ی اینستاگرام شاعر}</p> <p>&nbsp;</p> محمدرضا طاهری Tue, 01 Dec 2015 16:22:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:170367 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/88876/زبانم-در-اداي-باي-بسم-الله-مي-گيرد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=88876 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=88876&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/88876/زبانم-در-اداي-باي-بسم-الله-مي-گيرد <div>&nbsp;</div> <div>کسي پاي دلم را ابتداي راه مي گيرد</div> <div>زبانم در اداي باي بسم الله مي گيرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>نمي دانم خوشي هايم چرا اینقدر کوتاه است</div> <div>چرا هرگاه مي خندم، دلم ناگاه مي گيرد؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>چرا وقتي پلنگ من هواي آسمان دارد</div> <div>هميشه ابر مي آيد، هميشه ماه مي گيرد؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>خزان مي خيزد و با پنجه هاي خشک و چوبينش</div> <div>گلوي سبز را در بطن رُستنگاه مي گيرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>دلم در حسرت بالاترين سيبِ درخت توست</div> <div>ولي دستم به خار شاخه اي کوتاه مي گيرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>تو در بالاترين جاي جهاني ماه من، اما</div> <div>چرا چشمم سراغت را &nbsp;ز قعر چاه مي گيرد؟</div> <div>&nbsp;</div> محمدرضا طاهری Sat, 21 Jun 2014 05:50:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:88876